حديث جمع‌آورى قرآن در زمان خلفا روايات اهل سنت پيرامون جمع‌آورى قرآن توسط « زيد » مختلف است . و ما يكى از اين روايات را انتخاب كرده خواننده را براى روايات ديگر به منابع گوناگون « 1 » ارجاع مىدهيم . صحيح بخارى از زيد نقل مىكند كه گفت : ابو بكر - بعد از شهادت عده‌اى از مسلمانان در جنگ يمامه - به دنبال من فرستاد وقتى رفتم ديدم عمر آنجاست ابو بكر گفت : عمر نزدم آمد و گفت : قراء قرآن در جنگ يمامه به قتل رسيده‌اند و مىترسم كه قراء در جنگهاى ديگر به شهادت برسند و آيات زيادى از قرآن از ميان برود لذا به نظرم بهتر است دستور به جمع‌آورى قرآن بدهى . به عمر گفتم : چگونه كارى را كه پيامبر اكرم - ص - انجام نداده است ما انجام دهيم ؟ عمر گفت : به خدا اين كار خير است . عمر همچنان پيشنهادش را تكرار مىكرد و نزدم مىآمد تا آن كه خداوند دل اين كار را به من داد و سينه‌ام را براى اين كار گشود و رأى من هم مانند رأى عمر بر جمع‌آورى قرآن قرار گرفت . زيد مىگويد : ابو بكر به من گفت : تو جوان عاقلى هستى و مورد اتهام نمىباشى و كاتب وحى براى رسول خدا - ص - بوده‌اى ؛ آيات قرآن را تتبع كن و قرآن را جمع‌آورى نما . به خدا قسم ! اگر به من تكليف مىكردند كوهى را جابجا كنم از جمع‌آورى قرآن برايم دشوارتر نبود . لذا گفتم : چگونه كارى را كه رسول خدا - ص - انجام نداد شما مىخواهيد انجام دهيد ؟ . ابو بكر گفت : اين كار به خدا خير است . ابو بكر مكرر خواسته‌اش را طرح مىكرد تا آن كه خداوند به من شرح صدر اين كار را داد همان‌طوركه به ابو بكر و عمر شرح صدر داده بود . پس شروع كردم به جمع‌آورى قرآن از پوست ، استخوان و سينه‌هاى مردم . . . تا آن كه آخر سوره توبه را نزد « ابو خزيمه » انصارى يافتم . اين آيات نزد كس ديگرى نبود : لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ . . . تا آخر سورهء برائت

--> ( 1 ) براى مثال رك : الاتقان ، ج 1 ، ص 57 به بعد .